Er gaat toch niets boven die heerlijke geur van kip of groenten die sissend in een glanzende teriyaki saus liggen te bruinen? Je kent vast die kant-en-klare flesjes uit de supermarkt, maar geloof me: zodra je eenmaal zelf teriyaki hebt gemaakt, wil je nooit meer terug. Die diepe, rijke smaak die je zelf creëert, is gewoon onverslaanbaar. Vandaag nemen we je mee de keuken in. We gaan samen die perfecte balans tussen zoet, zout en umami maken. Geen gedoe met ingewikkelde technieken – gewoon de pure, authentieke Japanse basis. En het mooie? Het is verrassend eenvoudig.

Wat Heb Je Nodig?

Het geheim van een goede teriyaki zit hem in de kwaliteit van wat je erin stopt. De traditionele versie bestaat uit vier gelijke delen, maar ik deel graag een paar extra tips met je voor dat beetje extra magie.

De Ingrediënten:

• Sojasaus (150 ml): Dit vormt de basis en zorgt voor die kenmerkende zoute umami-smaak
• Mirin (150 ml): Deze Japanse rijstwijn geeft je saus die prachtige glans die

Zodra de dagen korter worden en de eerste Sinterklaasliedjes klinken, staan ze weer in elke supermarkt: pepernoten. Of… zijn het eigenlijk kruidnoten? Veel mensen halen deze twee door elkaar. In deze blog duiken we in de geschiedenis van pepernoten, leggen we het verschil uit tussen pepernoten en kruidnoten én delen we een heerlijk recept om zelf kruidnoten te bakken.

Pak er gerust een handje bij, dan lees je meteen met smaak verder.

De oorsprong van pepernoten

Pepernoten zijn kleine, taaie koekjes ter grootte van een flinke knikker. Oorspronkelijk waren ze vierkant en leken ze qua structuur op stukjes ontbijtkoek. Ze werden gemaakt van roggebloem, honing en anijs, aangevuld met specerijen zoals kardemom, kaneel, gember en korianderzaad. Opvallend genoeg zit er géén peper in pepernoten.

In de 17e eeuw werden specerijen geïmporteerd uit Nederlands-Indië. Wat er op het schip beschikbaar was, werd gebruikt. Zo ontstond een kruidig, stevig koekje dat tijdens Sinterklaas werd gegeten. Destijds

Knapperige eiwitrijke snack met kruiden

Chips maken van cottage cheese (ook bekend als Hüttenkäse) klinkt misschien verrassend, maar het resultaat is écht een gamechanger. Deze cottage cheese chips zijn knapperig, hartig en perfect als eiwitrijke snack of borrelhapje. Geen frituur, geen ingewikkelde ingrediënten – alleen cottage cheese en je favoriete kruiden.

Ideaal als je zin hebt in iets knapperigs, maar toch bewust wilt snacken.

Waarom cottage cheese perfect is voor chips

Cottage cheese staat bekend om zijn hoge eiwitgehalte en milde smaak. Door het bakken of airfryen verdampt het vocht en blijven er dunne, krokante chips over die je makkelijk op smaak brengt met specerijen.

Voordelen op een rij:

• Rijk aan eiwitten
• Laag in suiker
• Van nature hartig
• Perfect te combineren met kruiden en specerijen

Ingrediënten (basisrecept – ± 2 personen)

• 200 g cottage cheese
• ½ tl knoflookpoeder
• ½ tl uienpoeder
• ½ tl paprikapoeder (gerookt)
• Peper naar smaak

Zo maak je cottage cheese chips in

Bij Natural Spices is ons doel mensen lekkerder en gezonder te laten eten door middel van de kracht van smaak. Je kunt op geen betere manier smaak toevoegen dan met kruiden en specerijen. De oosterse keuken is toch wel een van de favoriete keukens van onze spicegirl Mari-Jon. Geen verrassing dus dat we vandaag eens kijken wat nu precies Garam Massala is.

Waar komt Garam Masala vandaan?

Masala betekent letterlijk kruidenmengsel in het Arabisch. Masala wordt veel gebruikt in Zuid-Oost Azie. Het is een mix van droge specerijen ( gemalen of niet) of een pasta. Vaak zijn kaneel, komijn, kardemom, kruidnagel en nootmuskaat en koriander vaak in wisselende samenstelling terug te vinden in deze mixen. Je hebt bijvoorbeeld chana massala en tikka massala en dus ook Garam Massala.

Is deze mix dan ook voor gerechten zoals roti?

Hindoestaanse masala is anders dan de indiase versie van dit kruidenmengsel en heeft een kenmerkende gele kleur. Dat komt door de toevoeging van Kurkuma en smaakt ook heel

Citroengras - of sereh, zoals het in Indonesië heet - is een van de meest gebruikte kruiden in de Aziatische keuken. Toch kennen maar weinig mensen het. De verfrissende, citrusachtige smaak maakt het onmisbaar in gerechten als de Thaise Tom Yum soep en tal van Aziatische stoofpotten.

In deze blog lees je:

• Wat citroengras precies is
• Het verschil tussen vers en gemalen citroengras
• Twee makkelijke recepten waar je het direct mee aan de slag kunt

Wat is citroengras (sereh)?

Citroengras is een kruid uit de grassenfamilie. De plant groeit van nature in Indonesië en Maleisië, waar hij al eeuwenlang wordt gebruikt — als smaakmaker in de keuken, als thee, als snack én als natuurlijk geneesmiddel. Die medicinale toepassing is niet voor niets: citroengras heeft zowel ontstekingsremmende als antioxidante eigenschappen. Door het te verwerken in gerechten of er thee van te trekken, geef je je lichaam tegelijk een smaakvolle en gezonde boost.

Vers of gemalen citroengras: wat zijn de verschillen?

Citroengras

Indisch eten is voor mij onlosmakelijk verbonden met mijn oma. Zodra je bij haar binnenkwam, kwam de geur van trassi, laos en zelfgemaakte sambal je al tegemoet. Er waren geen kookboeken of vaste recepten - alleen jarenlange ervaring, koken op gevoel en voortdurend proeven. En geen blender kwam eraan te pas: met een vijzel en schaal mengde ze de kruiden tot alles precies klopte. Die herinneringen vormen voor mij nog steeds de kern van de Indische keuken.

Het fundament: De Boemboe

Bijna elk Indisch gerecht start met een boemboe. Dit is een versgewreven kruidenpasta die als smaakbasis dient. In plaats van droge kruiden direct aan het vocht toe te voegen, wordt de boemboe eerst gefruit (tumis) in olie. Dit proces zorgt ervoor dat de aroma’s van de verse ingrediënten zoals sjalot, knoflook en pepers optimaal vrijkomen. Een boemboe is pas klaar wanneer de olie zich begint te scheiden van de pasta.

Regionale verschillen: Java versus Sumatra

Binnen de archipel zijn er duidelijke smaakprofielen

Paprikapoeder is één van de populairste kruiden ter wereld. Oorspronkelijk bekend uit de Spaanse keuken, maar inmiddels onmisbaar in talloze gerechten. Van paella en chili con carne tot hummus en gevulde eieren: paprikapoeder zorgt voor kleur, warmte en smaak.

Toch krijgen we vaak dezelfde vraag:
Wat is precies het verschil tussen gewoon paprikapoeder en gerookt paprikapoeder?
En wanneer gebruik je welke variant?

In deze blog leggen we het duidelijk en praktisch uit.

Wat is paprikapoeder?

Paprikapoeder wordt gemaakt van gedroogde en gemalen paprika’s. Dit zijn meestal langwerpige paprika’s die goed groeien in een warm en droog klimaat, zoals in Spanje of Hongarije. Ze behoren tot dezelfde familie als chilipepers, maar zijn doorgaans milder van smaak.

Hoe wordt paprikapoeder gemaakt?

1. De paprika’s worden geoogst.

2. Ze worden gedroogd in de lucht of in droogovens.

3. Steeltjes en zaadlijsten worden verwijderd.

4. Het vruchtvlees wordt vermalen tot poeder.

Het resultaat is een mild, lichtzoet kruid

Als je graag Aziatisch kookt, ben je ze vast tegengekomen: laos en gember. Op het eerste gezicht lijken ze sterk op elkaar. Toch verschillen ze verrassend veel in smaak, toepassing én werking.

In deze blog ontdek je wat het verschil is tussen laos en gember, hoe je ze in de keuken gebruikt, welke gezondheidsvoordelen ze hebben en in welke gerechten ze écht tot hun recht komen. Zo weet je precies wat je toevoegt aan je curry, soep of thee — en waarom dat verschil maakt.

Wat is laos?

Laos, ook bekend als galanga, is de wortel van de galangaplant. Hij wordt vooral gebruikt in de Zuidoost-Aziatische keuken, met name in Indonesische en Thaise gerechten.

Kenmerken van laos:

• Gladde, stevige schil

• Donkerbruin tot roodbruin van kleur

• Fris, citrusachtig en kruidig van smaak

• Minder pittig dan gember

Laos heeft een uitgesproken, aromatisch karakter dat gerechten een frisse diepte geeft.

Wat is gember?

Gember is de wortel van de gemberplant en wordt wereldwijd gebruikt — zowel in hartige als zoete

Hoewel shoarma oorspronkelijk uit het Midden-Oosten komt, is het inmiddels niet meer weg te denken uit de Nederlandse keuken. Of je nu kiest voor een broodje shoarma als lunch, een snelle hap uit de grillroom of een kapsalon na het stappen – shoarma blijft populair.

Steeds vaker maken we shoarma thuis. En dat is precies waar deze blog over gaat: hoe maak je zelf de lekkerste shoarma? Wat zijn goede shoarmakruiden? Welk vlees gebruik je? En hoeveel gram shoarma heb je per persoon nodig?

Hier ontdek je het geheim van de grillroom – en ja, dat zit ‘m vooral in de kruiden.

Wat is shoarma en waar komt het vandaan?

Shoarma komt oorspronkelijk uit het Midden-Oosten. Het woord betekent letterlijk ‘draaiend’, verwijzend naar het verticale spit waarop het vlees langzaam wordt gegaard.

In een grillroom worden dunne reepjes vlees van het draaiende spit afgesneden en direct geserveerd in een pita of verwerkt in een kapsalon.

Vandaag maken we het meestal gewoon thuis – in de pan, oven of airfryer –

We krijgen deze vraag nogal eens: "wat is het verschil tussen anijszaad en steranijs?" Niet zo vreemd, want ze lijken sterk op elkaar. Ook doen verhalen de ronde dat zowel anijszaad als steranijs goed zijn voor de gezondheid. Maar hoe zit dat dan precies? Om voor eens en altijd deze onduidelijkheden de wereld uit te helpen hebben we deze blog geschreven, zodat jij precies weet wat het verschil is en hoe ze bijdragen aan een gezond leven.

We vertellen je eerst wat anijszaad en steranijs is. Vervolgens laten we de belangrijkste verschillen een voor een zien. Hetzelfde doen we met de gezondheidsvoordelen. Als laatste gaan we verder in op hoe je beide kruiden kunt verwerken in je gerechten, zodat jij er direct mee aan de slag kunt. (Een van deze recepten is misschien wel ons favoriete gerecht…) Laten we beginnen!

Wat is anijszaad? En wat is steranijs?

Anijszaad groeit aan de gelijknamige plant die zo'n halve meter hoog wordt, welke oorspronkelijk uit het Midden-Oosten komt. De zaadjes van